ก่อนปี ค.ศ. 1840 

                  Beverol - พัฒนาจาระบีจากกลุ่มไขสัตว์ (Development greases of Animal fat)

ค.ศ. 1840 จาระบีกลุ่ม แคลเซี่ยม (Calcium soap)

                 จาระบีกลุ่ม โซเดี่ยม   (Sodium soap)

ค.ศ. 1942  Esso:-

                 จาระบีกลุ่ม ลิเธียม (Lithium soap)

ค.ศ. 1945  Shell:-

                  จาระบีกลุ่ม ลิเธียม 12 ไฮดรอกซี่ สเตอเรด (Lithium 12 hydroxy stearate)

ค.ศ. 1980  W.McClennan:-

                  จาระบีกลุ่ม ลิเธียม คอมเพล็กซ์ (Lithium Complex)

ค.ศ. 1985  Beverol:-

                  จาระบีกลุ่ม ผสม Lical (Lithium + Calcium)

ค.ศ. 1987  Witco:-

                 จาระบีกลุ่ม แคลเซี่ยม ซัลโฟเนต (Calcium Sulfonate) + เอนไฮเดรส แคลเซี่ยม 

ค.ศ. 2004 Crompton:-

                 Incorporated calcium salicylate into the grease

1). ก่อนปี ค.ศ.1942 มีจาระบีที่เป็นที่นิยมใช้อยู่ 2 ชนิด คือ

          1.1) จาระบีแคลเซี่ยม (Calcium Soap Grease)

                 ซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษในตัวเอง คือ การต้านทานน้ำได้ดี แต่มีข้อเสียไม่สามารถใช้งานในที่อุณหภูมิสูง 

                 เกิน 60°C 

          1.2) จาระบีโซเดี่ยม (Sodium Soap Grease)

                 สามารถใช้งานในที่อุณหภูมิสูงกว่า >100°C แต่ไม่สามารถต้านทานน้ำได้ดี

2). จนกระทั่งปี ค.ศ.1942  ได้มีการพัฒนาครั้งสำคัญในวงการจาระบี โดย ESSO ได้ผลิตจาระบีลิเธี่ยม (Lithium 

     Soap Grease) ซึ่งจาระบีชนิดนี้ ให้คุณสมบัติการต้านทานน้ำ และทนควมร้อนได้ดีกว่าจาระบี 2 ชนิดแรก คือ 

     ทนความร้อน 120°C ถึง 140°C

3). ในปี ค.ศ. 1945 - Shell พัฒนาจาระบี ลิเธี่ยม ไฮดรอซี่ สเตอเรต(Lithium 12 Hydroxy Stearic Acid) ขึ้นแทน 

     ที่ ESSO  จาระบีชนิดนี้ มีความคงทนของเส้นใย (Strength of Soap Fibers) ดีกว่า สามารถใช้งานได้นานกว่า  

                            *แต่มีจุดอ่อนของจาระบี ที่ยังไม่สามารถแก้ไขได้อย่างสมบูรณ์ คือ*

          ก. การเปลี่ยนสภาพของจาระบี 

              เนื่องจากสารเพิ่มคุณภาพ ประเภท การรับภาระงานหนัก EP(extreme pressure additives)  โดยทั่วไป จาระบีจะต้องมีสารเพิ่มคุณภาพ กลุ่ม EP เช่น ตะกั่ว(lead), พลวง(animony), กำมะถัน(sulphur), สารประกอบ ฟอสฟอรัส(phosphorus compounds), เพื่อให้สามารถรับภาระงานหนัก และเคลือบผิวโลหะ ป้องกันสนิม(iron sulphide of phosphate lager) ลดการสึกหรอ แต่ขณะที่อุณหภูมิใช้งานสูงขึ้นถึง 80°C สารเพิ่มคุณภาพเหล่านี้ จะมีผลทำให้โครงสร้างจาระบีเปลี่ยนไป ซี่งทำให้เนื้อจาระบีเสียสภาพ และในที่สุดก็ไหลออกจากลูกปืน

   *จากการทดสอบ SKF-ROF Test กับลูกปืนจำนวน 10 ตัว, รอบ 10,000 RPM อุณหภูมิ 120°C, ภาระ 50 ปอนด์*

           จาระบีที่ไม่ผสมสารเพิ่มคุณภาพ (Non EP grease)           มีอายุการใช้งานได้นาน  20,000 ชั่วโมง

            จาระบีที่ผสมสารเพิ่มคุณภาพ (EP grease)                     มีอายุการใช้งานได้นาน       600 ชั่วโมง

          ข. คุณสมบัติต้านทานน้ำ

              คุณสมบัติของจาระบีชนิดนี้ ในความเป็นจริงแล้ว การป้องกันการรวมตัวกับน้ำ สู้จาระบีแบบเดิม คือ แคลเซียม(Calcium soap grease) ไม่ได้ ซึ่งถ้าหากน้ำเข้าไปผสมกับจาระบี แล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้น คือ

               - โครงสร้างเนื้อของจาระบีเสียไป ในที่สุดก็ไหลออกจากลูกปืน

               - สูญเสียคุณสมบัติในการยึดเกาะผิวโลหะ

               - สารเพิ่มคุณภาพ จะเสื่อมสภาพเร็ว

4). จนกระทั่งหลัง ปีค.ศ.1980 เป็นต้นมา ได้มีผู้ผลิตหลายรายต่างได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ เพื่อให้เหมาะสมกับงาน 

     ที่หลากหลาย และให้สอคล้องกับความต้องการทางเทคโนโลยี่สมัยใหม่ของเครื่องจักร จึงได้มีจาระบีหลายฐาน 

     การผลิตในลักษณะของสบู่ หรือสารอุ้มน้ำมันให้เลือกมากขึ้น ดังนี้ เบนโทน โพลียูเรีย อลูมินั่ม คอมเพลกซ์ ฯลฯ